De reis naar de wesp

allen welgekomen op dit festijn
“via dezelfde volgroeide havens en schuiten als ooit”
stond er op de uitnodiging
in mijn feestruimte ben ik reeds euforisch
en van binnenuit roep ik jullie:
“nogmaals welgekomen”

ik heb mijn levenssleutel goed bewaakt
en beloofd dat ik niet steken zal
maar dat feestje
“hoe geraak je daar eigenlijk binnen?”

geen poort geen deur geen raam
is in het hiernu te bespeuren
zelfs in de muren geen scheuren
van het ouderwordende château
daar ook de koepel ondoordringbaar is
heb ik het helemaal naar mijn zin